Aktualności

1. November 2016

Płukanie spalin okrętowych dla dobra środowiska naturalnego

Oczyszczanie spalin za pomocą płuczek mokrych sprawdziło się jako skuteczna alternatywa dla paliw o niskiej zawartości siarki w przypadku firm transportowych zmagających się z problemem ograniczenia oddziaływania na środowisko.

W związku z rygorystycznymi wymaganiami Międzynarodowej Organizacji Morskiej ONZ dotyczącymi ograniczenia do 2020 roku zawartości siarki w paliwie okrętowym z 3,5 do 0,5 procenta firmy przewozowe stoją obecnie przed wyborem odpowiedniego rozwiązania. Jednym z dostępnych są tak zwane scrubber’y mokre, które pozwalają na dalsze korzystanie z paliw zawierających dużą ilość siarki.

Płuczka mokra instalowana jest w kominie statku i może usunąć 98 procent tlenków siarki oraz 95 procent cząsteczek sadzy. Jej stosowanie jest szczególnie korzystne w przypadku większych jednostek, o mocy od 3 MW, co pozwala uniknąć przechodzenia na znacznie droższe paliwo o niższej zawartości siarki.

Ponieważ spaliny płukane są przy użyciu dużej ilości wody, która musi zostać wpompowana na górę komina, istotną rolę w wydajności pompowania odgrywa silnik elektryczny i dlatego właśnie wysokiej sprawności silniki morskie IE3 firmy Hoyer stosowane są coraz częściej do napędzania pomp dużej mocy.

Płuczki otwarte lub zamknięte

Alfa Laval jest jednym z producentów płuczek mokrych. Jens Peter Hansen, kierownik ds. badawczo-rozwojowych w dziedzinie oczyszczania spalin w firmie Alfa Laval, wyjaśnia, że płuczki mokre działają w układzie otwartym lub zamkniętym, w zależności od wymagań dotyczących ochrony środowiska w danym rejonie żeglugowym.

– W układzie otwartym spaliny są oczyszczane przez słoną wodę. Siarka i cząsteczki sadzy oddzielane są od gazu i rozpuszczane w wodzie, której wymagany przepływ dla typowego silnika okrętowego z łatwością osiąga około 1000 metrów sześciennych na godzinę. Związki lotne siarki wiązane są w wodzie w postaci nieszkodliwych substratów, a przy tym wyłapywana jest znaczna ilość cząsteczek sadzy, zanim woda płucząca wróci do morza – tłumaczy Peter Hansen.

Nie ma rozwiązań doskonałych

Alternatywę dla układu otwartego stanowi układ zamknięty, w którym ta sama woda przepompowywana jest w obiegu zamkniętym poprzez zbiornik cyrkulacji.

– W układzie zamkniętym wypłukiwana siarka i sadza nie są zwracane bezpośrednio do morza. Cząsteczki sadzy gromadzone są w zbiorniku i przekazywane do odpowiednich obiektów odbiorczych na lądzie, a siarka jest neutralizowana w ciągłym procesie z wykorzystaniem wodorotlenku sodu. Na zewnątrz wydostaje się zaledwie kilka metrów sześciennych wody zawierającej siarczan sodu, aby zapobiec gromadzeniu osadu – wyjaśnia Jens Peter Hansen. Jest to całkowicie dopuszczalne, gdyż woda morska zawiera już znaczne ilości siarczanu sodu.

Oba rozwiązania chronią atmosferę przed emisją niebezpiecznych substancji, lecz żadne z nich nie jest doskonałe. Rozwiązania działające w układzie otwartym zostawiają w wodzie oceanów pozostałości sadzy, natomiast proces usuwania szlamu i sadzy z układu zamkniętego oznacza dodatkową emisję CO2  na lądzie.

Zobacz model scrubber’a firmy Alfa Laval

Alternatywa dla paliwa o niskiej zawartości siarki

Jens Peter Hansen twierdzi, że scrubber’y mokre stanowią rzeczywistą alternatywę dla paliwa okrętowego o niskiej zawartości siarki.

– Produkcja destylowanego paliwa o niskiej zawartości siarki przekłada się na 10-15-procentowy wzrost zanieczyszczenia CO2 na lądzie, co sprawia, że bardziej korzystne dla środowiska naturalnego jest spalanie ciężkiego oleju napędowego bezpośrednio w statku i późniejsze oczyszczanie spalin – wyjaśnia.

 

Informacje dotyczące IMO i nowych wymagań odnośnie do zawartości siarki

  • IMO (International Maritime Organisation) to Międzynarodowa Organizacja Morska działająca w ramach ONZ.
  • IMO reguluje obszary dotyczące bezpieczeństwa, środowiska i warunków pracy.
  • W 2008 roku organizacja IMO podjęła decyzję o wprowadzeniu wymogu obniżenia do 2020 roku zawartości siarki w paliwie okrętowym z 3,5 do 0,5 procenta.
  • W strefach specjalnych kontroli emisji paliwo może zawierać tylko 0,1% siarki. Strefy te obejmują Morze Bałtyckie, Morze Północne i wody wewnętrzne na terytorium Danii oraz wody przybrzeżne USA i Kanady.
  • Od 1 stycznia 2015 roku strefy kontroli emisji istnieją na wszystkich wodach Europy Północnej i wzdłuż wybrzeża północnoamerykańskiego.

Newsmail signup

Otrzymuj najświeższe informacje

Zapisz mnie

Imię i nazwisko*

Tytuł*

Firma*

Kraj*

E-Mail*

* required fields

Wybierz :





Usuń subskrybcję